Ene zië-er góng oeht óm te zië

Van Wikibrónne
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Ene zië-er góng oeht óm te zië.

(Mahrk. 04, 01-09)

04 01 En wèèr begós hèè

óhngerrich te gèèhve biej de zië.

En een hiël groëte massa luej

verzaahmelde zich óm hèùm biehj,

zoëdat hèè een boët opging

en zich doa-op góng zètten op de zië,

en de gahnse massa sjting langs de zië

op ‘t sjtrahndj.

02 En hèè liërden hun vèùl i paraahbele

en hèè zag hun in zien óhngerrich:

03 Loehstert en zeet:

Ene zië-er góng oeht óm te zië.

04 En biej ‘t zië gebuëhrden het,

dat eeh gedeelte op de wèèhg vool

en de vuëhgel keehmen en oohten dat op.

05 Een ahngert veel op de sjteen,

woë het neet vèùl gróhndj haw,

en d’rek keem het op,

doërdat ‘t geehnen depe gróhndj haw.

06 En wiej de zón opkeem, versjnihrkden het

en doërdat ’t geen wórtelen haw,

verdorden het.

07 Wèèr een ahnger gedeelte

vool tùsje de distele,

en de distele keehmen op en versjtikden het

en het geef geen vruchte.

08 En een ahnger gedeelte

veel op de gowwe gróhndj,

keem op en wees en geef vruchte,

en ’t brach deels dartigvoohd,

deels sestigvoohd,

en deels hóhnderdvoohd op.

09 En hèè zag:

Wèè oëren hèèt óm te loehstere,

dat dèè loehstert.